ਸੰਦੀਪ ਦੀ ਅੱਗੋ ਪਿੱਛੋ ਖੋਲ ਦਿੱਤੀ

ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ punjabi sexy story ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ ਮੈਂ punjabi sex stories com ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ punjabi sex stories ਪੜੀਆ ਨੇ ਤੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ punjabi sexy story ਦੱਸਣਾ ਲੱਗਾ ਹਾਂ ਉਮੀਦ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ punjabi sex stories ਉਤੇਜਿਤ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ ਤੁਹਾਡਾ ਵੀ ਦਿਲ ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਦੀ ਸੀਲ ਤੋੜਨ ਨੂੰ ਕਰੇਗਾ

Desi Sex Story Punjabi

ਇਹ punjabi sex stories ਅਵਤਾਰ ਸੀਰੀ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਦੀਪ ਕੇ ਘਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਉਮਰ 46 ਕੁ ਸਾਲ ਸੀ ਪਰ ਕੰਮ ਧੰਦਾ ਬਹੁਤ ਕਰਦਾ ਸੀ ਸਰੀਰ ਦਾ ਪੂਰਾ ਤਕੜਾ ਹੱਟਾ ਕੱਟਾ ਸੀ ਰੰਗ ਦਾ ਕਾਲਾ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਕਰੜਾ ਤੇ ਪੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਰੀਰ ਸੀ

ਸੰਦੀਪ 18 ਕੁ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ ਤੇ ਬਾਰਵੀਂ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਪੜਦੀ ਸੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਤਲੀ ਮੰਮੇ ਅਜੇ ਭਰੇ ਨਹੀ ਸੀ ਬੁੰਡ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਨਹੀ ਸੀ ਆਈ ਅਜੇ ਪਰ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸੀ ਦੇਣ ਨੂੰ ਉਹਦਾ ਵੀ ਜੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ ਮੁੰਡਿਆ ਵਿੱਚ ਅੱਖ ਰੱਖਦੀ ਸੀ

ਸੰਦੀਪ ਦਾ ਡੈਡੀ ਕਿਸੇ ਬਾਹਰਲੇ ਮੁਲਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਉਹ ਮਾਂ ਧੀ ਇਕੱਲੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਘਰ ਕੋਲ ਖੇਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਅਵਤਾਰ ਸੀਰੀ ਰੱਖ ਲਿਆ ਸੀ

ਅਵਤਾਰ ਬਾਰੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ ਕਿ ਰੰਨ ਕਹਿੰਦੀ ਕਹਾਉਂਦੀ ਨੀ ਛੱਡਦਾ ਸੰਦੀਪ ਕੇ ਘਰ ਉਹਨੂੰ 6 ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਗਏ ਸੀ ਉਹਨੇ ਸੰਦੀਪ ਦੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਮੋਰੀ ਕੱਢ ਰੱਖੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿਤੇ ਸੰਦੀਪ ਦੀ ਮਾਂ ਨਹਾਉਣ ਜਾਂਦੀ ਜਦੋਂ ਸੰਦੀਪ ਸਕੂਲ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਅਵਤਾਰ ਉਹਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮੋਰੀ ਰਾਹੀਂ ਨੰਗੀ ਨੂੰ ਨਹਾਉਂਦੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ

ਜਦੋਂ ਕਿਤੇ ਸੰਦੀਪ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਨਹਾਂਉਣ ਲੱਗਦੀ ਤੇ ਉਹਦੀ ਮਾਂ ਘਰ ਨਾ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਅਵਤਾਰ ਮੋਰੀ ਵਿੱਚੋ ਦੀ ਨੰਗੀ ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹਾਉਂਦੀ ਕਈ ਵਾਰ ਦੇਖ ਚੁੱਕਾ ਸੀ

ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਤੇ ਉਹਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਅਵਤਾਰ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਮਾਂਵਾਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਅੰਗ ਅੰਗ ਦਾ ਪਤਾ ਸੀ ਉਹਨੂੰ ਏਥੋਂ ਤੱਕ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਦੋ ਪੀਰੀਅਡ ਆਏ ਤੇ ਕਦੋ ਹਟੇ ਅਵਤਾਰ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਲੰਨ ਜਿਆਦਾ ਭਾਰਾ ਤੇ ਜੁਆਕੜੀ ਕੱਚੀ ਆ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਇਹਨੇ ਦੇਣੀ ਨੀ ਤੇ ਇਹਦੇ ਤੋਂ ਧੱਕਾ ਝੱਲਿਆ ਨੀ ਜਾਣਾ

ਜਦੋ ਵੀ ਉਹ ਨੰਗੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਕਾਲੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲ ਦੇਖ ਕੇ ਲੰਨ ਸਹਿਲਾਉਂਣ ਲੱਗ ਪੈਦਾਂ ਤੇ ਸੋਚਦਾ ਜੇ ਤੇਲ ਤੂਲ ਲਾ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਲਈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਝੱਲ ਵੀ ਸਕਦੀ ਆ ਏਨੀਂ ਨਿਆਣੀ ਵੀ ਨਹੀ ਆ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਸਕੀਮਾਂ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ

ਪਰ ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਖਬਰ ਨਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹਦੇ ਕੁਆਰੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਦੰਦ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਘਰੇ ਈ ਫਿਰਦਾ ਆ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸੰਦੀਪ ਦੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਭੇਤ ਪਾ ਗਿਆ ਕਿ ਸ਼ਰੀਕੇ ਚ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨੀ ਬਣਦੀ ਉਹ ਉਲਟਾ ਹੋਰ ਚੁੱਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਕਿ ਭਾਬੀ ਸ਼ਰੀਕ ਸੜਦੇ ਆ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਬਾਹਰਲਾ ਪੈਸਾ ਆਉਂਦਾ ਦੇਖ ਨੀ ਜਰਦੇ

ਸੰਦੀਪ ਦੀ ਮਾਂ ਉਹਦੇ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ ਸੌਦਾ ਪੱਤਾ ਵੀ ਉਹਦੇ ਤੋਂ ਮੰਗਵਾ ਲੈਂਦੀ

ਉਧਰ ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰਾ ਉਭਾਰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਵਤਾਰ ਵੀ ਮੌਕਾ ਹੀ ਉਡੀਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਗਿਆ

ਇੱਕ ਦਿਨ ਸੰਦੀਪ ਸਕੂਲ ਗਈ ਨੂੰ ਘੰਟਾ ਕੁ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਸੰਦੀਪ ਦੀ ਮਾਂ ਅਵਤਾਰ ਕੋਲ ਪੱਠੇ ਵੱਢਦੇ ਕੋਲ ਆਈ ਵੇ ਅਵਤਾਰ

ਹਾਂ ਭਾਬੀ ਤੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰ ਲੈਂਦੀ ਮੈਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਵਾੜੇ ਚੋ ਉੱਠ ਕੇ ਕਿਹਾ

ਨਹੀ ਅਵਤਾਰ ਉਥੇ ਸ਼ਰੀਕਣੀਆਂ ਕੰਧ ਨਾਲ ਹੀ ਬੈਠੀਆ ਹੁੰਦੀਆ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਸੀ

ਦੱਸ ਭਾਬੀ

ਵੇ ਮੈਨੂੰ ਫੋਨ ਆਇਆ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਚ ਜਾਣਾ ਪੈਣਾ ਹੁਣੇ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵੀ ਨੀ ਹੋਣਾ ਸੰਦੀਪ ਸਕੂਲ ਆ ਜੇ ਉਹਨੂੰ ਉਡੀਕਦੀ ਆ ਤਾਂ ਬੱਸਾਂ ਲੰਘ ਜਾਣੀਆ ਆ ਮੇਰਾ ਪੈਂਡਾ ਵਾਹਵਾ ਆ

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਪੜੋ :- ਗੁਆਂਢ ਵਾਲੀ ਗੁਲਸ਼ਨ ਦੀ ਚੁਦਾਈ

ਠੀਕ ਆ ਭਾਬੀ ਅਵਤਾਰ ਦਾਤੀ ਸੁੱਟ ਕੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ

ਜੇ ਤੂੰ ਅੱਜ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਘਰੇ ਪੈ ਜਾਂਏ ਤਾਂ ਮੈਂ ਚਲੀ ਜਾਨੀ ਆ ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਆਈ ਨੂੰ ਫੋਨ ਤੇ ਸਮਝਾ ਦਉਂਗੀ ਤੂੰ ਇਹ ਬਾਹਰ ਵਾਲੇ ਬਰਾਂਡੇ ਚ ਮੰਜਾ ਡਾਹ ਲਈ ਤੇ ਧਿਆਨ ਰੱਖੀਂ

ਭਾਬੀ ਫਿਕਰ ਹੀ ਨਾ ਕਰ

ਆਂਡ ਗੁਆਂਡ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ ਨੀ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਦੇਖੀ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਘਰੇ ਨਹੀਂ ਸੰਦੀਪ ਨਿਆਣੀ ਆ ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ ਈ ਘਰ ਆ

ਭਾਬੀ ਪੱਤਾ ਨੀ ਫੜਕਣ ਦਿੰਦਾ ਫਿਕਰ ਨਾ ਕਰ

ਚੱਲ ਠੀਕ ਆ ਫਿਰ ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀ ਆ ਰੋਟੀ ਤੇਰੀ ਸੰਦੀਪ ਬਣਾ ਦਉਂਗੀ

ਕੋਈ ਨਾ ਭਾਬੀ ਸਗੋ ਮੈਂ ਕੰਮ ਨਬੇੜ ਲਵਾਂ ਫਿਰ ਟਾਈਮ ਨਾਲ ਵਿਹਲਾ ਹੋ ਜੂ

ਸੰਦੀਪ ਦੀ ਮਾਂ ਮੁੜੀ ਤੇ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਲੰਨ ਗਰਮ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅੱਜ ਮੌਕਾ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕੱਚੀ ਫੁੱਦੀ ਪਾੜਨ ਦਾ

ਅਵਤਾਰ ਦੁਪਿਹਰ ਨੂੰ ਹੀ ਘਰੇ ਗਿਆ ਸਵਾਰ ਕੇ ਟੱਟੇ ਮੁੰਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਤੇਲ ਲਾ ਲਾ ਕੇ ਚੋਪੜਿਆ ਨਹਾਂ ਧੋ ਕੇ ਮੈਡੀਕਲ ਤੇ ਗਿਆ ਪੀੜ ਤੇ ਖੂਨ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਲਈ ਤੇ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਲੂਬਰੀਕੈਂਟ ਲੈ ਲਿਆ ਸਮਾਨ ਲੈ ਕੇ ਸੰਦੀਪ ਕੇ ਘਰੇ ਆ ਗਿਆ

ਸੰਦੀਪ ਸਕੂਲੋ ਆਈ ਤੇ ਤੁਰੀ ਆਂਉਦੀ ਦੇਖ ਅਵਤਾਰ ਦੇ ਮਨ ਚ ਲੱਡੂ ਫੁੱਟਣ ਲੱਗੇ

ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਉਹਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਭਾਬੀ ਨੂੰ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਜਾਣਾ ਪਿਆ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨੀ ਆ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ ਦੱਸੇ ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰ ਲਏ

ਠੀਕ ਆ ਮੈਂ ਕਰਦੀ ਆ ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਸਕੂਲ ਵਾਲਾ ਬੈਗ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਵਰਦੀ ਬਦਲਣ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ

ਅਵਤਾਰ ਤਾਂ ਅੱਜ ਫੁੱਲ ਬੇਫਿਕਰ ਸੀ ਕੰਧਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਨ ਬਾਹਰ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਸੀ ਘਰ ਚ ਸੰਦੀਪ ਤੇ ਅਵਤਾਰ ਹੀ ਸਨ

ਉਹਨੇ ਜਾ ਕੇ ਮੋਰੀ ਚ ਅੱਖ ਲਾਈ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਚੁੰਨੀ ਲਾਹ ਕੇ ਦਰਵਾਜੇ ਪਿੱਛੇ ਟੰਗੀ ਤੇ ਫਿਰ ਕੁੜਤੀ ਲਾਹੁਣ ਲੱਗ ਪਈ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਲੰਨ ਗਰਮ ਜਿਹਾ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ

ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਕੁੜਤੀ ਲਾਹ ਕੇ ਟੰਗੀ ਥੱਲੇ ਚਿੱਟੀ ਛਮੀਜ਼ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਅਵਤਾਰ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਸੀ ਸੰਦੀਪ ਦੀ ਉਹ ਛਮੀਜ਼ ਲਾਹ ਕੇ ਟੰਗਣ ਲੱਗੀ ਘੁੰਮੀ ਤੇ ਮੰਮੇ ਦੇਖ ਕੇ ਲੰਨ ਨੇ ਤੁਣਕਾ ਮਾਰਿਆ ਮੰਮੇ ਭਰ ਚੱਲੇ ਸੀ ਅੰਬਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋ ਚੱਲੇ ਸੀ

ਪਰ ਸਰੀਰ ਪਤਲਾ ਸੀ ਢਿੱਡ ਤੇ ਧੁੰਨੀ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਜਿਹੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਨੇਫੇ ਚ ਜਾ ਵੜਦੀ ਸੀ ਹੁਣ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਫੜ ਕੇ ਖਿੱਚਿਆ ਤੇ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਲੰਨ ਆਕੜ ਗਿਆ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਕੌਡੀ ਹੋ ਕੇ ਸਲਵਾਰ ਪੈਂਰਾਂ ਚੋ ਲਾਹੀ ਉਹਦੀ ਪਿੱਠ ਅਵਤਾਰ ਵੱਲ ਸੀ

ਸੰਦੀਪ ਦੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਕੱਛੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਚਿੱਤੜ ਜਿਆਦਾ ਵੱਡੇ ਨਹੀ ਸਨ ਪਰ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੀ ਵਿਰਲ ਕੱਛੀ ਚੋ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਹੁਣ ਸੰਦੀਪ ਸਿਰਫ ਕੱਛੀ ਚ ਖੜੀ ਸੀ ਅਵਤਾਰ ਨੂੰ ਸਬਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੰਦੀਪ ਦੂਜੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈ ਤੇ ਅਵਤਾਰ ਪਰੇ ਹੋ ਗਿਆ

ਸੰਦੀਪ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ ਉਹਨੂੰ ਪਤਾ ਤੱਕ ਨਹੀ ਸੀ ਕਿ ਅੱਖਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤਾਂ ਉਹ ਚੁੱਦ ਗਈ ਆ

ਉਹਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਫੋਨ ਲਾ ਲਿਆ ਮਾਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਦੇਖੀ ਬਾਹਰ ਨਾ ਨਿੱਕਲੀ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਕੱਲੀ ਸੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅਵਤਾਰ ਘਰੇ ਸੀ ਤੇ ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਈ ਆ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਦਾ ਤਾਂ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਪੈ ਜਾਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਕੱਲ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆ ਜੂ

ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ

ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਫੋਨ ਕੱਟਿਆ ਤੇ ਰੋਟੀ ਪਾਣੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ

ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੰਦੀਪ ਪਿੱਛਲੇ ਕਮਰੇ ਚ ਬੈੱਡ ਤੇ ਪੈ ਗਈ ਸਾਹਮਣੇ ਬਰਾਂਡਾ ਸੀ ਤੇ ਫਿਰ ਸਾਰਾ ਵਿਹੜਾ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਹਰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲਾ ਬਰਾਂਡਾ ਸੀ ਉਥੇ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਮੰਜਾ ਸੀ

ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ ਪਤਾ ਈ ਨਾ ਲੱਗਿਆ ਜਦੋ ਅਚਾਨਕ ਕਮਰੇ ਦੀ ਲਾਈਟ ਜਗੀ ਤਾਂ ਉਹ ਬੁੜਕ ਕੇ ਉੱਠੀ

ਅਵਤਾਰ ਕਮਰੇ ਦੀ ਕੁੰਡੀ ਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ

ਸੰਦੀਪ ਦੇ ਹੋਸ਼ ਉੱਡ ਗਏ ਤਾਇਆ ਇਹ ਕੀ ਕਰਦਾ ਤੂੰ ਏਥੇ ਕੀ ਕਰਦਾ

ਸੰਦੀਪ ਕੰਬਲ ਲਾਹ ਕੇ ਬੈਠੀ ਹੋ ਗਈ

ਸੀਈਈਈ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਊਂਗਲ ਰੱਖ ਕੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ

ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਉਹ ਘਬਰਾ ਕੇ ਉੱਚੀ ਬੋਲ ਗਈ ਸੀ ਕਿਤੇ ਗੁਆਂਢੀਆ ਨੂੰ ਸੁਣ ਈ ਨਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ

ਅਵਤਾਰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਉਹ ਥੋੜਾ ਝੂਲ ਜਿਹੇ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹਦੀ ਸ਼ਾਇਦ ਪੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ ਸੰਦੀਪ ਗੋਡੇ ਹਿੱਕ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਬੈੱਡ ਦੇ ਖੂੰਜੇ ਲੱਗ ਗਈ

ਹਾਏ ਤਾਇਆ ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਆਵਦੇ ਮੰਜੇ ਤੇ ਪੈ ਏਥੇ ਕੀ ਕਰਦਾ ਆ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜੂ ਫਿਰ

ਮੈਂ ਏਥੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਈ ਪੈ ਜਾਨਾ ਆ ਅਵਤਾਰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਕੂਹਣੀ ਧਰ ਕੇ ਟੇਡਾ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ

ਹਾਏ ਮੈਂ ਨੀ ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸੂਗੀ ਸੰਦੀਪ ਰੋਣ ਹਾਕੀ ਹੋ ਗਈ

ਰੌਲਾ ਨਾ ਪਾ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੁਣ ਗਿਆ ਤੇ ਦੇਖ ਲੈ ਬਣੂ ਕੀ

ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੀ ਸੀ ਸ਼ਰੀਕਣੀਆਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਚ ਢੋਲ ਵਜਾਉਣਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹਦੀ ਮਾਂ ਮਰਨ ਵਾਲੀ ਕਰ ਦੇਣੀ ਸੀ ਸੰਦੀਪ ਸਹਿਮ ਗਈ

ਅਵਤਾਰ ਵੀ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਸਕੀਮ ਲੱਗ ਗਈ ਉਹ ਬੈੱਡ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ ਗਿਆ ਜਦੋ ਲੰਮਾ ਪਿਆ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਉਹਨੇ ਪਜਾਮਾ ਪਾਇਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਇਕੱਲਾ ਕੁੜਤਾ ਹੀ ਸੀ

ਸੰਦੀਪ ਉੱਠ ਕੇ ਭੱਜਣ ਲੱਗੀ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਗੁੱਟ ਤੋਂ ਫੜ ਲਈ

ਆਜਾ ਜਾਣਾ ਕਿੱਥੇ ਆ ਆਪਣੀ ਇੱਜਤ ਆਪ ਰੋਲੇਂਗੀ

ਸ਼ਰਮ ਨੀ ਆਂਉਦੀ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਤੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਰਗੀ ਆ ਤੂੰ ਨੰਗਾ ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਚ ਕਿਵੇ ਵੜਿਆ

ਸੰਦੀਪ ਗੁੱਟ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ ਤੜਫ ਰਹੀ ਸੀ

ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਈ ਨੰਗਾ ਹੋਇਆ ਸਾਲੀਏ ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਲਾ ਕੇ ਮੁੰਨਿਆ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆ ਦੇਖ

ਏਨਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੰਦੀਪ ਦਾ ਗੁੱਟ ਫੜੀ ਰੱਖਿਆ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਝੱਗਾ ਢਿੱਡ ਤੱਕ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ

ਸੰਦੀਪ ਦਾ ਸਾਹ ਰੁੱਕ ਗਿਆ ਅਵਤਾਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਟੱਟੇ ਤੇ ਉਹਦੇ ਗੁੱਟ ਨਾਲੋ ਮੋਟਾ ਲੰਨ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਪਿਆ ਸੀ ਵਾਲ ਮੁੰਨੇ ਹੋਏ ਸਨ ਲੰਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਢਿੱਲਾ ਜਿਹਾ ਮਾਸ ਲਮਕਦਾ ਸੀ ਚੂੜੇ ਦਾ ਕਾਲਾ ਕਾਲਾ ਸਮਾਨ ਦੇਖ ਕੇ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਮੂੰਹ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰ ਲਿਆ

ਮੈਂ ਰੌਲਾ ਪਾਉਣਾ ਨਹੀ ਤਾਂ ਛੱਡ ਦੇ

ਪਾ ਰੌਲਾ ਭੈਣ ਚੋਦੇ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਗੁੱਟ ਨੂੰ ਝਟਕਾ ਮਾਰ ਕੇ ਉੱਪਰ ਸੁੱਟ ਲਈ

ਸੰਦੀਪ ਘਬਰਾ ਕੇ ਉੱਠਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲੱਗ ਗਿਆ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਫਿਰ ਗੁੱਟ ਤੋਂ ਖਿੱਚ ਲਈ

ਸੰਦੀਪ ਹਉਕੇ ਲੈ ਲੈ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ ਦਾ ਹੀ ਮੰਮਾਂ ਫੜ ਲਿਆ

ਹਾਏ ਮਾਂਅਅਅ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ

ਭੈਣ ਚੋਦੇ ਰੌਲਾ ਕਿਉਂ ਪਾਉਂਦੀ ਆ

ਹੱਥ ਨਾ ਲਾ ਮੈਨੂੰ

ਕੁਝ ਨੀ ਹੁੰਦਾ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਆ ਕਿਉਂ ਡਰਦੀ ਆ

ਮੈਂ ਇਹੋ ਜੀ ਨਹੀਂ ਪਲੀਜ ਛੱਡ ਦੇ ਸੰਦੀਪ ਫਿਰ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹੁਣ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਖਿੱਚ ਕੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਪਾ ਲਈ ਤੇ ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਲੱਤ ਰੱਖ ਲਈ ਸੰਦੀਪ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹ ਰੱਖ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ ਇੱਕ ਗੁੱਟ ਅਜੇ ਵੀ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਹਦਾ ਲੰਨ ਸੰਦੀਪ ਦੇ ਪੱਟ ਦੀ ਸਾਈਡ ਤੇ ਰਗੜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇ ਗਰਮ ਸ਼ਕਰਗੰਦੀ ਹੋਵੇ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਸੰਦੀਪ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹਿੱਕ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਜਿਵੇ ਕੋਈ ਪੋਚਾ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ

ਮੰਮੇ ਪੂਰੇ ਰੜਕ ਰਹੇ ਸਨ

ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਪਰਾਂ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਅੱਖਾਂ ਢੱਕ ਲਈਆਂ ਬਾਂਹ ਨਾਲ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲਿਆ

ਸੰਦੀਪ ਦਾ ਮੂੰਹ ਥੁੱਕ ਨਾਲ ਲਿੱਬੜ ਗਿਆ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਸੰਦੀਪ ਦੇ ਦੋਨੇ ਗੁੱਟ ਇੱਕੋ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ ਫੜ ਲਏ ਤੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਾਲਾ ਖੋਲ ਲਿਆ ਸੰਦੀਪ ਲੱਤਾਂ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਈ ਉਹਨੇ ਸਲਵਾਰ ਥੱਲੇ ਕੀਤੀ ਤੇ ਥੱਲੇ ਕੁਝ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ਸੀ ਉਹ ਪੈਣ ਲੱਗੀ ਕੱਛੀ ਲਾਹ ਆਈ ਸੀ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਨੇਫੇ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਸੰਦੀਪ ਬੱਸ ਰੋਈ ਗਈ

ਚੱਲ ਲਾਹ ਫਿਰ ਕੁੜਤੀ

ਮੈਂ ਨੀ ਲਾਹੁਣੀ

ਚੰਗਾ ਫਿਰ ਪਾਟਦੀ ਆ ਤੇ ਪਾਟ ਜੇ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਝੋਲੀ ਫੜ ਕੇ ਖਿੱਚੀ ਸਿਉਣ ਨੇ ਝਰਰਰ ਕੀਤੀ

ਨਾ ਪਾੜੀ ਨਾ ਮੈਂ ਲਾਹ ਦਿੰਨੀ ਆ

ਲਾਹ ਫਿਰ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚ ਦੱਬੀਆਂ ਹੋਈਆ ਸਨ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਬੈਠੀ ਹੋ ਕੇ ਕਮੀਜ ਲਾਹੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੁੱਕਲ ਚ ਮੂੰਹ ਦੇ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗੀ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੱਕ ਹੱਥ ਫੇਰ ਦਿੱਤਾ ਸੰਦੀਪ ਰੋਈ ਗਈ ਪਰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਕੋਈ ਯਤਨ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਪਤਾ ਈ ਸੀ ਕੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਆ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਕਰਕੇ ਪਾ ਲਈ ਤੇ ਸਲਵਾਰ ਲਾਹ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਦੋਨਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਲਿਆ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀਆਂ ਡੋਡੀਆਂ ਮਸਲੀਆਂ ਤੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ

ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖੀ ਸੰਦੀਪ ਸੱਚੀ ਕਮਾਲ ਦੀ ਰੰਨ ਸੀ ਲੱਤਾਂ ਬਾਹਾਂ ਤੇ ਵਾਲ ਕੁਆਰੀ ਤੇ ਕੱਚੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸਨ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲ ਸੀਲ ਬੰਦ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸਨ ਕੱਛਾਂ ਚ ਵਾਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨੰਗੀ ਹੋਈ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸਨ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਮਸਲਿਆਂ ਸੰਦੀਪ ਇਕੱਠੀ ਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ ਉਹਨੇ ਪੱਟਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾ ਕੇ ਲੱਤਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕਰਾ ਲਈਆਂ ਤੇ ਦਾਣਾ ਮਸਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ

ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਹੱਥ ਛੁਡਾਉਣੇ ਚਾਹੇ ਪਰ ਉਹਨੇ ਛੱਡੇ ਨਾ ਉਹ ਪੱਚਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲ ਕੇ ਇਕੱਠੀ ਜਿਹੀ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਫਿਰ ਉਹਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚ ਦੱਬ ਲਈਆਂ ਤੇ ਹੱਥ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਦਬਾ ਦੱਬ ਮੰਮੇ ਢੱਕ ਲਏ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਆਵਦਾ ਝੱਗਾ ਲਾਹ ਦਿੱਤਾ ਹੁਣ ਉਹ ਪੂਰਾ ਨੰਗਾ ਸੀ ਭਰਵਾ ਸਰੀਰ ਕਾਲਾ ਕਾਲਾ ਲੰਨ ਵੀ ਹਿੜ ਗਿਆ ਸੀ ਕਾਫੀ ਵੱਡਾ ਤੇ ਕਰੜਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਸੀ ਮੋਟਾ ਮੋਟਾ ਡੋਡਾ ਤੇ ਲੰਨ ਭਾਰਾ

ਉਹਨੇ ਸੰਦੀਪ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਪਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੰਦੀਪ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਈ ਨਹੀ ਸੀ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦੀ ਪਤਾ ਈ ਸੀ ਉਹ ਫੜ ਕੇ ਪਈ ਰਹੀ ਹਿਲਾ ਇਹਨੂੰ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਕਹਿ ਕੇ ਫਿਰ ਗੱਲ ਤੇ ਦੰਦੀ ਭਰ ਲਈ

ਸੰਦੀਪ ਉਤਲੇ ਜਿਹੇ ਮਨ ਨਾਲ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ ਲੰਨ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਈ ਹੱਥ ਚ ਨੀ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਹੋਰ ਹਿੱੜਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਡੋਡਾ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਆ ਗਿਆ ਮਾਸ ਜਿਹਾ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਹੋ ਗਿਆ

ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਲੰਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਮੰਮੇ ਚੂਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਸੰਦੀਪ ਤੜਫ ਉੱਠੀ ਹਾਏ ਹਾਏ ਹਾਏਏਏ ਨਾਲ ਨਾਲ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰੀ ਗਿਆ

ਲੈ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾ ਲੈ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਲੰਨ ਫੜ ਕੇ ਸੰਦੀਪ ਵੱਲ ਨੂੰ ਟੇਡਾ ਜਿਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ

ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਨੀ ਗੰਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ

ਪਾ ਲੈ ਭੈਣ ਚੋਦੇ ਨਹੀ ਤਾਂ ਲੱਤਾਂ ਚੁੱਕ ਫਿਰ ਲੈਣੀ ਆ ਤੇਰੀ

ਸੰਦੀਪ ਡਰ ਜਿਹੀ ਗਈ

ਬੈਠੀ ਹੋ ਗਈ ਅਵਤਾਰ ਸਿੱਧਾ ਹੋ ਕੇ ਪੈ ਗਿਆ ਦੋਵੇ ਪੂਰੇ ਨੰਗੇ ਸਨ ਸੰਦੀਪ ਲੰਨ ਹਿਲਾਈ ਗਈ ਤੇ ਦੇਖੀ ਗਈ ਡੋਡਾ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਆ ਜੇ ਕਦੇ ਮਾਸ ਉੱਪਰ ਚੜ ਜਾਵੇ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾਉਣ ਨੂੰ ਉਹਦਾ ਜੀ ਨਾ ਕਰੇ ਕਾਲਾ ਕਾਲਾ ਸੀ

ਚੁੰਘ ਲੈ ਸਾਲੀਏ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਲੱਕ ਦੇ ਪਿੱਛੋ ਦੀ ਬਾਹ ਪਾ ਕੇ ਮੰਮਾਂ ਦੱਬ ਕੇ ਕਿਹਾ

ਸੰਦੀਪ ਹਲਕਾ ਹਲਕਾ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਲਾਉਣ ਜਿਹੇ ਲੱਗ ਪਈ

ਆਹਹਹ ਆਹਹਹ ਅਵਤਾਰ ਸਿਸਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ

ਪਾ ਲੈ ਪਾ ਲੈ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹਨੇ ਗਿੱਚੀ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ ਲੰਨ ਤੇ ਮੂੰਹ ਲਵਾ ਦਿੱਤਾ

ਕੀ ਕਰਦੀ ਚੁੰਘਣਾ ਈ ਪੈਣਾ ਸੀ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾ ਲਿਆ

ਆ ਥੂ ਥੂ ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਉਥੂ ਆ ਗਿਆ

ਲੰਨ ਥੁੱਕ ਨਾਲ ਲਿੱਬੜ ਗਿਆ

ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਪੇ ਮਾਰ

ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਇਕੱਲਾ ਡੋਡਾ ਚੂਪਿਆ ਅਵਤਾਰ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਪਿਆ ਰਿਹਾ ਕੱਚੀ ਕੁਆਰੀ ਲੰਨ ਚੁੰਘ ਰਹੀ ਸੀ

ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਹ ਆਪ ਈ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਕੁਲਫੀ ਵਾਂਗੂੰ ਬੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚੂਪ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੀ

ਰਾਤ ਦੇ 12:30 ਵੱਜ ਗਏ

ਬੱਸ ਹੁਣ ਸੌ ਜਾਵਾਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਚੁੰਘ ਲਿਆ ਹੁਣ ਤਾਂ

ਛੁੱਟਿਆ ਨੀ ਅਜੇ ਹੋਰ ਚੁੰਘ

ਸੰਦੀਪ ਫਿਰ ਚੂਪੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗੀ ਲੰਨ ਗੰਨੇ ਦੀ ਪੋਰੀ ਨਾਲੋ ਵੱਡਾ ਸੀ ਉਹਨੇ ਜੜ ਤੋਂ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾ ਕੇ ਕੱਢ ਰਹੀ ਸੀ ਚੂਪੇ ਮਾਰ ਮਾਰ ਉਹਦਾ ਮੂੰਹ ਦੁਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ

ਬੱਸ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਦੁਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ

ਚੰਗਾ ਫਿਰ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਹਿਲਾ

ਸੰਦੀਪ ਮੁੱਠ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਈ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਉਹਦੀ ਬੁੰਡ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰ ਕੇ ਕਿਹਾ ਆਜਾ ਉੱਤੇ ਬਹਿ ਜਾ ਲੰਨ ਤੇ

ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਨੀ ਦੇਣੀ

ਸੰਦੀਪ ਮੂਧੀ ਹੋ ਕੇ ਪੈ ਗਈ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਪੱਟਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਬੁੰਡ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ

ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਮੂੰਹ ਕੰਬਲ ਚ ਦੇ ਲਿਅ ਸੀ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਲੂਬਰੀਕੈਂਟ ਵਾਲੀ ਸ਼ੀਸ਼ੀ ਖੋਲੀ ਤੇ ਬੁੰਡ ਵਾਲੀ ਤੇੜ ਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਗਿੱਲੀ ਗਿੱਲੀ ਜੀ ਲੱਗੀ ਉਹਨੇ ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ ਹੱਥ ਗਿੱਲਾ ਹੋ ਗਿਆ

ਕੁਝ ਨੀ ਤੇਲ ਆ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਪੀੜ ਨੀ ਹੁੰਦੀ ਇਹਦੇ ਨਾਲ

ਹਾਏ ਮੈਂ ਨੀ ਦੇਣੀ ਪਲੀਜ ਨਾ ਵਾੜੀ

ਮੈਂ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਵਾੜਨਾ ਜਦੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੜ ਗਿਆ ਉਦੋਂ ਹੀ ਕੱਢ ਲੈਣਾ ਬੱਸ ਇਕ ਵਾਰ ਪਵਾ ਲੈ

ਸੰਦੀਪ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਮਾੜੀ ਜਿਹੀ ਬੁੰਡ ਉੱਚੀ ਚੁਕਾ ਲਈ ਹੁਣ ਫੁੱਦੀ ਪਿੱਛੋ ਦਿਸਦੀ ਸੀ

ਉਹਨੇ ਲੂਬਰੀਕੈਂਟ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਤੇੜ ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਉਹ ਫੁੱਦੀ ਤੱਕ ਚਲਾ ਗਿਆ

ਅਵਤਾਰ ਲੰਨ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋ ਪੱਟਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਗੜਨ ਲੱਗਾ ਕਦੇ ਬੁੰਡ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਕਦੇ ਫੁੱਦੀ ਕੋਲ ਸੰਦੀਪ ਸਿਸਕ ਰਹੀ ਸੀ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਲੂਬਰੀਕੈਂਟ ਲੰਨ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਲਾ ਲਿਆ ਸੀ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਲੱਕ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਦਬਾ ਜਿਹਾ ਪਾਇਆ

ਲੰਨ ਸਖਤ ਬਹੁਤ ਸੀ ਫੁੱਦੀ ਪਾੜ ਕੇ ਡੋਡਾ ਵੜ ਗਿਆ

ਹਾਏ ਮੰਮੀ ਹਾਏ ਸੰਦੀਪ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈਆਂ ਰਜਾਈ ਚੋ ਮੂੰਹ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਬੌਂਦਲ ਗਈ

ਅਵਤਾਰ ਨੂੰ ਸੁਆਦ ਆ ਗਿਆ

ਉਹਨੇ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਹੋਰ ਪਾਇਆ ਸੰਦੀਪ ਗਲ ਪਾੜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਚੀਕੀ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਬਾਂਹਾ ਮਰੋੜ ਕੇ ਲੱਕ ਦੇ ਉੱਪਰ ਫੜ ਲਈਆਂ ਲੰਨ ਅਜੇ ਸਾਰਾ ਬਾਹਰ ਸੀ

ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਸਾਹ ਚੜਨ ਲੱਗ ਪਿਆ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ

ਸੰਦੀਪ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ

ਅਵਤਾਰ ਲਈ ਗਿਆ

ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਬੁੰਡ ਤੇ ਧਰ ਕੇ ਜੋਰ ਮਾਰਿਆ

ਹਾਏਏਏ ਮਾਂਅਅਅ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਨੀ

ਸੱਚੀ ਸੰਦੀਪ ਦੇ ਸਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ ਲੰਨ ਖੂਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲਿਬੜਿਆ ਪਿਆ ਸੀ ਫੁੱਦੀ ਪਾਟ ਗਈ ਸੀ ਹੁਣ ਬੁੰਡ ਚੋ ਵੀ ਖੂਨ ਸਿੰਮ ਆਇਆ ਸੀ

ਸੰਦੀਪ ਉੱਠ ਉੱਠ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗ ਪਈ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਸੰਦੀਪ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਨਾਲ ਪੂੰਝ ਕੇ ਫਿਰ ਲੂਬਰੀਕੈਂਟ ਲਾਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਫੁੱਦੀ ਚ ਅੜਾ ਦਿੱਤਾ ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਘੰਰੂਟ ਭਰ ਭਰ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰੀਆਂ ਪਰ ਉਹ ਚੋਦੀ ਗਿਆ

ਸੰਦੀਪ ਦਾ ਗਲ ਬਹਿ ਗਿਆ ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਪਰ ਉਹਦਾ ਛੁੱਟਿਆ ਨੀ

ਸੰਦੀਪ ਹੱਥ ਜੋੜਨ ਲੱਗ ਪਈ ਤਰਲੇ ਮਾਰ ਮਾਰ ਕੇ ਕੱਢ ਲੈ ਹਾਏਏਏ ਮੈਂ ਮਰ ਗਈ

ਚੰਗਾ ਫਿਰ ਚੁੰਘ ਕੇ ਕਰਾ ਦੇ

ਉਹਨੇ ਸੰਦੀਪ ਬੈਠੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ

ਸੰਦੀਪ ਕੰਬ ਕੰਬ ਕੇ ਚੁੰਘ ਰਹੀ ਸੀ

ਫੁੱਦੀ ਚੋ ਖੂਨ ਨਿੱਕਲ ਕੇ ਚਾਦਰ ਤੇ ਦਾਗ ਲੱਗ ਗਏ

ਸੰਦੀਪ ਨੇ ਚੁੰਘ ਚੁੰਘ ਲੰਨ ਫਿਰ ਖੜਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਉਹਨੇ ਫਿਰ ਸੰਦੀਪ ਦੇ ਹੋਰ ਲੂਬਰੀਕੈਂਟ ਪਾ ਕੇ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ

ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਵੜ ਗਿਆ

ਸੰਦੀਪ ਮਰ ਈ ਗਈ ਸੀ ਬੱਸ ਸਾਹ ਈ ਚੱਲਦੇ ਸਨ

ਲੰਨ ਚੁੰਘਿਆ ਈ ਏਨਾਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਰੁੱਗ ਭਰ ਕੇ ਦੋ ਕੁ ਘੱਸੇ ਮਾਰੇ ਤੇ ਛੁੱਟ ਗਿਆ

ਅਵਤਾਰ ਰੁੱਕ ਗਿਆ ਲੰਨ ਅੱਧਾ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਧਾਰਾਂ ਮਾਰ ਮਾਰ ਫੁੱਦੀ ਭਰ ਦਿੱਤੀ

ਸੰਦੀਪ ਦਾ ਜੀ ਕੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ

ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਖੂਨ ਤੇ ਵੀਰਜ਼ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਸੰਦੀਪ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ ਪੱਟ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਿਬੜੇ ਪਏ ਸੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋ ਵੀਰਜ਼ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ

ਸੰਦੀਪ ਬੇਜਾਨ ਪਈ ਸੀ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਸਭ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬੈੱਡ ਤੋਂ ਚਾਦਰ ਲਾ ਕੇ ਬਾਹਰ ਬਾਥਰੂਮ ਚ ਲਿਜਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋ ਕੱਢ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਸੰਦੀਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜੇ ਰੋਲਾ ਪਾਇਆ ਤਾਂ ਬਦਨਾਮੀ ਤੇਰੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਹੋਣਾ ਸੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁਣ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਸੌਂ ਜਾ ਤੇ ਉਹ ਗੱਲ ਉਥੇ ਹੀ ਠੱਪ ਹੋ ਗਈ